W jaki sposób zapobiegać objawom ADHD – Problemy ze skupieniem uwagi



Problem z koncentracją, zwiększona nadpobudliwość – to charakterystyczne cechy osób z ADHD. Ta nieprzyjemna przypadłość, nieleczona u dojrzewającego człowieka, przyniesie kiedyś wiele niemiłych skutków. Jak możemy starać się zapobiec choć trochę skutkom ADHD?

Małe, groźne i mieszkają z nami!

Autor: Bird&Co
Źródło: Bird&Co
Schorzenie daje się poznać publicznie już w wieku małolata. Bez problemu rozpoznamy dzieciaka, który ma zwiększoną ruchliwość, jest mniej skłonny do rozumienia poleceń rodziców i opiekunów. Już wówczas poznajemy objawy charakterystyczne dla ADHD – dekoncentracja pod wpływem wielu bodźców naraz (czego nie widać aż tak u dzieci normalnych), nieuważne słuchanie, problemy z zapamiętywaniem poleceń itd.

Nie każda zwiększona ruchliwość świadczy o tym schorzeniu. Jeśli jednak u małego dziecka włączają się tiki i ruchy agresywne (związane np. z nieumiejętnością wysiedzenia na krześle przy posiłku lub, gdy jego aktywność nosi znamię niespokojnej czy nie potrafi połączyć aktywnego wypoczynku ze spokojnymi ruchami) wówczas są to objawy ADHD. Dzieciaki przeżywające to schorzenie już od najmłodszych lat czują się inni od normalnych kolegów z klasy – odnośnik. Dzieci nadpobudliwe mają kłopoty z budowaniem charakteru, np. pokory. Oczekiwanie na swoją kolei, konkurowanie, mozolna praca, która daje miarodajne, ale powolne efekty – w tych aspektach mają trudne, ale możliwe do nadrobienia zaległości.

psycholog

Źródło: flickr.com
Terapia psychologiczna nie wyeliminuje na trwałe zaburzenia ADHD. Kluczowe dla rodziców dzieciaka z ADHD jest jak najszybsze zdecydowanie się na tego rodzaju terapię. Jest ona, na tym etapie, formą opieki, mającą na celu wyciszenie dziecka i wyrobienie w nim mechanizmów, którymi zastąpi w życiu swoje niedoskonałości.

Nie ociągaj się – jeżeli masz ochotę uzyskać ekstra informacje na ów temat, bądź świadom tego, że bezpłatne wejście na ten link doprawdy nic nie będzie Cię kosztowało.

Praca nad roztargnionym dzieckiem przyniesie skutek, kiedy jednolity model leczenia wypracują rodzice i psycholog. Dziecko, przechodzące terapię przed południem w przedszkolu, w rozmowie z psychologiem i w porze obiadowo-wieczornej w domu, szybciej przyswoi zdrowe mechanizmy.

U dorosłych problem z ADHD wygląda inaczej. Są świadomi swoich nadpobudliwych genów i nauczeni jak skrywać i nie dać poznać o swojej nadpobudliwości, braku koncentracji itd. Z powodzeniem stosują gniotki (na osobności), dla uspokojenia tłumią emocje np. patrząc w jeden punkt przez jakiś czas.

Dla osób zainteresowanych tym oraz innymi kwestami psychologicznymi, polecamy stronę .

Tagi: , ,